Liceum z oddziałami terapeutycznymi – przybliżenie dyrektorki Małgorzaty Sienkiewicz

Liceum z oddziałami terapeutycznymi – przybliżenie dyrektorki Małgorzaty Sienkiewicz

37. Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Terapeutycznymi im. Jana Pawła II w Poznaniu to pierwsza w Wielkopolsce tego typu szkoła szkoła. Placówka wyróżnia się zindywidualizowanym podejściem i dostosowaniem do potrzeby ucznia. O specyfice szkoły, kondycji społecznej młodzieży oraz istocie pracy dyrektora opowiada dyrektorka szkoły, pani mgr inż. Małgorzata Sienkiewicz.

* * *

Czym są „oddziały terapeutyczne”?

Oddziały terapeutyczne zostały powołane po to, aby wspierać rozwój edukacyjny uczniów o specyficznych potrzebach edukacyjnych. Przede wszystkim poprzez stosowanie odpowiednich form i metod pracy. Szkoła zakłada indywidualizację procesu edukacyjnego, umożliwienie uczniowi jak najlepszego funkcjonowania teraz oraz w przyszłości, bycie partnerem młodego człowieka i budowanie dobrych relacji opartych na zaufaniu, a także właściwe zorganizowanie długotrwałej pomocy specjalistycznej. Między innymi poprzez zajęcia z psychoedukatorem.

Z jakimi problemami zmagają się uczniowie będący w takiej klasie?

Są to uczniowie, którzy mają zaburzenia w sferze zarówno emocjonalnej, jak i społecznej. Są wyalienowani, mają niską samoocenę, obniżoną motywację, stany depresyjne, lękowe, trudności z dostosowaniem się do norm i zasad w grupie. Mogą mieć również dysgrafię, dysortografię, dyskalkulię, deficyty funkcji słuchowych i wzrokowych, a także rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych. Są przewlekle chorzy, niepełnosprawni ruchowo lub w czasie trwania roku szkolnego kończą leczenie szpitalne.

Co wyróżnia Pani szkołę na tle innych szkół? Jakie są jej założenia?

Założeń naszej szkoły jest wiele: nauczenie umiejętności społecznych i życiowych uczniów z dysfunkcjami, wprowadzenie metod i form pracy dostosowanych do opinii lekarza specjalisty i poradni psychologiczno – pedagogicznej, umożliwienie ukończenia szkoły średniej, a także danie szansy do przystąpienia do egzaminu maturalnego, bez tłumaczenia: „ja jestem chory, więc nie można ode mnie zbyt dużo wymagać, mam taryfę ulgową”. Uczniowie są z zasady traktowani jak uczniowie w pełni sprawni. Nauka przebiega łatwiej, bezpieczniej, mniej stresująco. Terapia zmniejsza barierę w uczeniu się – zapewniamy komfort nauki. Wzmacniamy też postępy w nauce i poprawiamy zachowanie. Stwarzamy system motywacyjny, a dzięki kameralnej atmosferze w niewielkiej klasie ograniczamy anonimowość i niebezpieczeństwo nierozpoznania potrzeb ucznia. Pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielamy również rodzicom, dajemy wsparcie w zakresie pracy ze swoim dzieckiem, odciążamy ich od codziennych problemów wychowawczych. Spełniamy więc oczekiwania rodzica, który pragnie akceptacji swojego dziecka i zapewniamy rodziców, że szkoła realizuje program liceum, a także pracę zespołową, w której biorą udział rodzice, nauczyciele, terapeuci, lekarze, doradcy metodyczni, wolontariusze, dyrektorzy szkoły czy ewentualni sponsorzy.

Gdybym była matką dziecka z dysfunkcjami i trudnościami, na pewno chciałabym skorzystać z oferty Pani szkoły. I myślę, że takich rodziców jest wiele. Co trzeba zrobić, aby dziecko zostało przyjęte?

Warunkiem przyjęcia jest opinia wydana przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną o potrzebie objęcia nauczaniem w oddziale terapeutycznym

Na stronie internetowej szkoły zamieszczono motto: „Jesteśmy po to, abyście uwierzyli, że wykształcenie jest najważniejsze na świecie” Dlaczego właśnie to jest najważniejsze? I jak przekonać do tego dojrzewających nastolatków?

Skupienie na nauce, jako na najważniejszym zadaniu, pozwoli zapomnieć o swoich słabościach. Codzienna nauka pozwoli ukończyć szkołę, czyli zdobyć wykształcenie. Sukcesy odnoszone w trakcie nauki – nawet te najmniejsze, wspierane przez nauczycieli, kolegów i koleżanki z klasy, podniosą poczucie własnej wartości, a wtedy osiąganie kolejnych sukcesów będzie łatwiejsze. Poznawany świat będzie ciekawszy i wzmocni się potrzeba odkrywania go, rozumienia W efekcie okaże się, że wykształcenie jest ważniejsze niż moje słabości.

Jak ocenia Pani kondycję społeczną polskiej młodzieży?

Obecnie młodzież jest nastawiona na siebie, często ma z tego powodu problemy z identyfikacją społeczną. Alienuje się, zamyka na potrzeby innych, przez co nie potrafi zidentyfikować swoich potrzeb. Temu towarzyszy nadmierna opiekuńczość rodziców – najczęściej matek, które rozpościerają parasol ochronny nad swoimi dziećmi. Rozpadające się małżeństwa nie dają oparcia dziecku. Kobiety samotnie wychowujące dzieci chcą udowodnić, że radzą sobie same. Izolują ojców od swoich dzieci, przez co dzieciom brakuje pierwiastka męskiego, wzorca męskiego. Ten problem dotyczy szczególnie chłopców, powodując ich zniewieścienie. Można by powiedzieć, że w czasie wojen lub po nich też brakowało mężczyzn w życiu chłopców, tylko, że wtedy musieli szybko dojrzeć, by pomóc matce, rodzeństwu. Bieda i trudy codziennego dnia hartowały. Natomiast w obecnych czasach dzieci są odciążane od obowiązków, więc nie muszą szybko dojrzewać i hartować się w walce o byt.

Czym jest dla Pani praca dyrektora?

Moja praca polega na tworzeniu szkoły wspierającej rozwój uczniów, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej i edukacyjnej, chcących podjąć próbę powrotu do świata, społeczeństwa. Polega na budowaniu zespołu nauczycieli i specjalistów rozumiejących potrzeby uczniów, dostrzegających je – empatycznych, którzy poświęcą swój czas i energię na pracę z uczniem. Kompetentnych i otwartych na potrzeby rodziców uczniów, którzy potrzebują ukierunkowania i wsparcia.

A czym jest dla Pani sukces?

Poczuciem satysfakcji, spełnienia. To zadowolenie widziane w oczach uczniów i wyrażone słowami przez ich rodziców.

* * *

Małgorzata Sienkiewicz – Nauczyciel z 34. letnim stażem w pracy z uczniami szkoły podstawowej, gimnazjalnej, licealnej, młodzieży studenckiej oraz w edukacji osób dorosłych. Twórca i dyrektor XXXVII Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Terapeutycznymi im. Jana Pawła II w Poznaniu. Oddana pedagogice korczakowskiej w pracy z uczniami o indywidualnych potrzebach edukacyjnych. Związana z Poznaniem od urodzenia.